تبليغاتX
سنجاقک

سنجاقک

انّا لله و انّا الیه الرّاجعون

درگذشت جانسوز و جان گداز عالم و فقیه عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مرحوم محمد تقی بهجت را به همه ی مسلمانان جهان،مقلدین و محبان ایشان تسلیت عرض میکنم. امیدارم خدای بزرگ و کریم  با لطف و رجمت خود  این  ضربه ی عظیم به عالم معنویت رو به طریقی جبران کند.  از خداوند برای ایشان طلب رحمت  و مغفرت می کنم و امید دارم که همگی در زندگی پیرو خط مشی ایشان باشیم.

 

 

 

+نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388ساعت13:56توسط مهسا | |

دو هفته هست که دارم با خودم کلنجار می رم از فکرش بیام بیرون. از فکر یه جا. یه خیابون. یه خیابون که توش یه خونه داشت. خونه ای که من 8 سال از بهترین سال های عمرم رو اونجا گذروندم. خونه ای که توش واسه اولین بار معنی دوست داشتن رو با وجودم حس ردم. خونه ای که وقتی بهار می شد بوی بهار نارنج حیاطش رو پر می کرد. خونه ای که از هر آجرش یه خاطره دارم. خاطراتی که دیگه تجربه کردنشون واسم مثل پرواز کردن محال شده. تا حالا شده دلتون لک بزنه یکی رو دوباره ببینید یا دوباره فرصت انجام کاری رو پیدا کنید؟ من آرزومه که یه بار دیگه برم اونجا. فقط یه شب دیگه اونجا باشم. یه بار دیگه گلای تو باغچه ش رو آب بدم. یه بار دیگه تو زمستون از پشت پنجره صورتم رو بچسبونم به شیشه و حیاط پر از برفش رو ببینم.شاید مسخره به نظر بیاد اما من واقعا دارم حسرت روز ها و شب هایی رو می خورم که اونجا گذروندم. نمی دونم شاید صلاح تو این بوده که تموم مدتی رو که اونجا بودم الآن دیگه تو صندوش خاطره هام بذارم و واسه همیشه مجبور شم فراموششون کنم... اما هر چی رو فراموش کنم نمی تونم وقتی این آهنگ رو گوش می دم یاد خاطره های شیرینم نیفتم. من از این آهنگ واقعا خاطرات شیرینی دارم. این آهنگ یاد آور بهترین روزای عمرمه. امیدوارم هر چه زود تر بتونم با این مساله کنار بیام و به شرایط عادت کنم.

اولش فک نمی کردم که دلم رو برده باشه

یا دلم گول چشای روشنش رو خورده باشه

اما نه گذشت و دیدم دل من دیوونه تر شد

به تو گفتم و دلت از غصّۀ من با خبر شد

آخ که چه لذتی داره ناز چشماتو کشیدن

رفتن یه راه دشوار واسه هرگز نرسیدن

می دونم دوسم نداری مثه روزای گذشته

من خودم خوندم تو چشمات یه کسی اونو نوشته

می دونم فرقی نداره واست عاشق بودن من

می دونم واست یکی شد بودن و نبودن من

اما روح من یه دریاست پرِ از موج و تلاطم

ساحل تویی و موجاش خنجرای حرف مردم

 آخ که چه لذتی داره ناز چشماتو کشیدن

 رفتن یه راه دشوار واسه هرگز نرسیدن

...

 

+نوشته شده در جمعه بیست و ششم مهر 1387ساعت13:59توسط مهسا | |

تو ناز می کنی

من ناز می کشم

این منطق کیه؟

                                         انگار پیش تو

                                         فرقی نمی کنه

                                        کی عاشق کیه!

                                                          

                   روح تو مریم ِ

                   چشم تو نرگس ِ

                   دست تو نسترن

   

                                                                               روح تو

                                                                               دست تو

                                                                               عشق من

                                                                                گلخونۀ منه

                                                                                             

                                      وقتی که خاطر غمگینه تو هنوز

                                      تو خونۀ منه

                                      یعنی که بار غم

                                      بی تو شبانه روز

                                       رو شونۀ منه

                      

غمبار عشقتو

رو دوش می کشم

پا پس نمی کشم

                                

                                                                       با این خیال پوچ

                                                                       که چشم های تو

                                                                       دیوونۀ منه

                                                                        

                    تو ناز می کنی

                    من ناز می کشم

                    این منطق کیه؟

     

                                                                          انگار پیش تو

                                                                          فرقی نمی کنه

                                                                          کی عاشق کیه!

                                                                           ...

                                                                                                                             

 

 

+نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1387ساعت1:1توسط مهسا | |

      

سلام به دوستای خوبم.امیدوارم حال همتون خوب باشه.حلول ماه مبارک رمضان رو هم به همتون تبریک می گم.امیدوارم که خدا حوائج قلبی همه رو به خیریت توی این ماه روا کنه.از همتون التماس دعا دارم .یه مشکل کوچولو واسه من پیش اومده که به خاطرش نمی تونم تا یه چند وقت بیام نت.وقتی برگردم از خجالت همتون در می آم.برام دعا کنید.من هم براتون دعا می کنم .دلم براتون تنگ می شه!

                                                                                                                                  

+نوشته شده در سه شنبه دوازدهم شهریور 1387ساعت12:58توسط مهسا | |

                       

     ای نگاهت نخـــــــی از مخمـــــل و از ابریشــــم

                                                                                 چند وقت است که هر شب به تو می انـــدیشم

     به تو آری، به تو یعنی به همان منــــــــــــظر دور

                                                                                به همان سبز صمیمی، به همیـــــن بـــــاغ بـلور

     به همان سایه، همان وهم، هــــــــمان تصویـری

                                                                               که سراغــــــش ز غزل هـــــای خودم می گیـری

     به تبســــــــم، به تکلــــــــم، به دل آرایــــــی تو

                                                                              به خموشی، به تماشــــــــا، به شکیبـــــایـی تو

     به نفس های تو در سایـــــۀ ســـــــنگین سکوت

                                                                              به سخـــــن های تو با لـــــهجۀ شیریـــن سکوت

     شبحی چند شب است آفت جــــانم شده است

                                                                              اول اســــــم کسی ورد زبانـــــــم شـــــده است

     در من انگار کســــــی در پــــی انکـــار من است

                                                                              یک نفـــــر مثل خودم تشــــنۀ دیــــدار من اسـت

     یک نفر سبز، چنـــان سبز که از ســـر سبزیـــش

                                                                              می توان پـــــــل زد  از احساس خدا تا دل خویش

     رعشه ای چند شب است آفت جانم شده است

                                                                             اول اســـــم کســـــــی ورد زبانم شــــده اســت

    آی! بی رنگ تر از آینـه یـک لــــــحظه بایســـــــت

                                                                             راستی این شبـــح هر شبــــــه تصویر تو نیسـت؟

     اگر این حادثــــــــۀ هر شبـــــه تصویــر تو نیسـت

                                                                             پــس چـــــــرا رنگ تو و آینه اینقدر یکیســــــــت؟

     آری آن سایه که شب آفت جانم شــــــــــده بود

                                                                              آن الفبــــــــــا که همه ورد زبانـــــــــــم شده بود

     اینک از پشت دل آینـــــــه پیـدا شده اســـــــــت

                                                                             و تماشاگــــــــــر این خیـــــل تمـاشا شده است

     آن الفبــای دبستـــــــــــانی دلخواه تویـــــــــــی

                                                                             عشـــــــــــق من آن شبــــح شاد شبانگاه تویی

     حتم دارم که تویی آن شبــــــح آینـــــــــــه پوش

                                                                            عاشقی جرم قشنگیست، به انکار مکــــــوش...

 

                                            

+نوشته شده در شنبه دوم شهریور 1387ساعت22:18توسط مهسا | |

 

ای دوست ز جا برخیز تا چنــد گـــــــران جــــانی!؟

شد عید و ز مردم کرد، گــــل دعــــــوتِ مهمــانی

                                                

دشت است پر از سنبل، صـــــحرا همه پر سوسن

شد کوه بســــــــــــی زیبـا، از لالــۀ نُمعــــــــــانی

 

رخسارۀ حق، ای دوست شـــــاهنشه آفاق است

کز مولـــــــــد او امـــــشب، گردیـد چراغــــــــــانی

                                                   

شاهنشــــه دین  مهــــــــــــدی، کآئینـــــۀ روی او

بی شبــــــــهه بـود بر خــــَــــلق، آئینـــۀ یزدانــــی

 

تنها نه گلستان ریــــخت، اندر قدمـــــش گلـــــــها

بس ابـــــر که در ها کـــــــرد، بر مقدمش ارزانـــی

                                         

تا از افق عصـــــــمت، خورشـــــــیدِ رخـــش تـابـید

خورشیـد فلک پنـــــهان، گردیــــــــد ز حیــــــرانـی

 

ای پادش خوبــــــــــان خوبـــــان تن و تو جـــانـــی

در کشور نیکویان، بـــی شبــــــــــهه که جـانــانی

                                             

حیرت زده می برّد، در جای تـــــُرنجش دســـــــت

گـــر چــــــــــــهرۀ تو بیند آن یوســف کنــــــــعانی

 

ای حجّــــــــــت حق تا چند، در پرده نهانــــستی؟

از بهـــر خدا بنــــــــــــمای آن طلـــــــعت نورانـــی

                                       

در کشتی دین شاها چون نوح دمی بنشیـــــــــن

تا مـوج بلا و ظلـم، از مــهر   تو   بنشـــــــــــــــــانی 

                                        

(شعر از آیت الله جندقی)

میلاد یگانه منجی عالم بشریت حضرت مهدی (عج) رو پیشاپیش به همۀ مسلمانان عالم علی الخصوص دوستای خودم تبریک می گم .امیدوارم امام زمان حاجت همه رو  به خیر روا کنه!التماس دعا!

 

 

                    یا مهدی ادرکنی         

+نوشته شده در جمعه بیست و پنجم مرداد 1387ساعت21:5توسط مهسا | |

  

                                  باید فراموشت کنم

                                   چندیست تمرین می کنم!

                                  من می توانم! می شود!

                                 آرام تلقین می کنم

                                 حالم ؟ نه اصلا خوب نیست

                                تا بعد بهتر می شود

                                 فکری برای این دل آرام غمگین می کنم

                                  من می پذیرم رفته ای و بر نمی گردی همین!

                                  خود را برای درک این،صد بار تحسین می کنم

                                  کم کم ز یادم می روی

                                  این روزگار و رسم اوست!

                                  این جمله را با تلخیش، صد بار تضمین می کنم

                                 

 

+نوشته شده در جمعه هجدهم مرداد 1387ساعت18:21توسط مهسا | |

 

سلام.سلام به همگی که می تونم بگم 99 درصد غریبه هستید.نمی دونم چطور شروع کنم.آخه من قبلا یه بار شروع کردم.خیلی هم خوب شروع کردم.اما بد تمومش کردم.من قبلا این وبلاگ رو می نوشتم.تقریبا واسه یه سال.اما به یه سری دلایل حذفش کردم.دوستای خوبی داشتم.متاسفانه با حذف وبلاگ می تونم بگم همشون رو از دست دادم.به جز یکی.یکی که خیلی دوستش دارم.کسی که تو تنهایی هام همیشه سعی کرده باهام باشه و دلداریم بده.زیاد به دلتون بد راه ندید.دوستم اسمش نازنینه.ما با هم وبلاگ می نوشتیم.وقتی اون وبلاگش رو حذف کرد منم حذف کردم.الآن که برگشته منم برگشتم.شاید دیگه مثل اون موقع ها آپ نکنم-تند تند و با دنگ و فنگ-اما مطمئنا دلم اصلا نمی خواد که این بار واسه بار دوم بی خیال بشم.چون خیلی حس خوبی دارم که دوباره برگشتم.اینجا می نویسم واسه دل خودم.امیدوارم دوستای خوبی پیدا کنم.در ضمن.نازنین خانوم!مثل اون موقع ها پایه ثابت وبلاگمی هااااااااااااااااااااا!!!!!!!!!!!!

 

 

+نوشته شده در شنبه دوازدهم مرداد 1387ساعت19:11توسط مهسا | |